20/11/2025 20u

Het Groot Ongelijk, Diestsesteenweg 97, Kessel-Lo

Net als in de tijd van de propaganda van de daad, werd het anarchisme in het begin van de jaren zeventig overgenomen door zijn oude demonen. Zij werd een tijdlang verleid om terug te keren tot gewapend geweld en liet zich inspireren door de strategie van de Tupamaros in Uruguay om een nieuwe vorm van gewapende strijd uit te breiden tot alle grote westerse metropolen: de stadsguerrilla.
Overal ontstonden groepen die in actie kwamen: de Angry Brigade in het VK, de Bewegung 2. Juni in West-Duitsland, Action Directe in Frankrijk, de Weather Underground in de VS, allemaal namen die de wereld opnieuw deden schudden. En met hen is de naam anarchisme weer synoniem voor wanorde en chaos.
Het was des te beangstigender omdat op hetzelfde moment de punkbeweging de internationale scene veroverde en een ware culturele guerrillaoorlog voerde tegen de muziekindustrie en meer in het algemeen tegen de gevestigde orde. Hoewel zij heeft bijgedragen tot de popularisering van slogans, symbolen en zelfs libertaire praktijken onder een nieuwe generatie, heeft zij ook ten volle te lijden gehad van de algemene repressie die rond de eeuwwisseling van de jaren tachtig overal op de revolutionaire beweging neerkwam.
Vanaf dat moment, met de val van de Berlijnse muur en de triomf van het neoliberalisme, hadden anarchisten geen andere keuze dan hun toevlucht te nemen tot anonimiteit en gemaskerd naar voren te treden.
En zo, met het EZLN en Subcomandante Marcos in Mexico, in het hart van het Black Bloc dat in 1999 de G7 in Seattle wist te verslaan, of binnen de Indignants-beweging die zich uitstrekte van Madrid tot New York en van Tel Aviv tot Buenos Aires, inspireerde het anarchisme rond het jaar 2000 alle nieuwe vormen van verzet, zonder dat we het echt wisten.
Maar het is wel degelijk het anarchisme dat, van de opstandige wijken van Athene tot Rojava en van de ZAD van Notre Dame des Landes tot het hart van de laatste grote sociale mobilisaties, vandaag de dag de ultieme kritiek op het kapitalisme belichaamt en dus voor iedere macht de wezenlijke vijand is.