De media spreekt over een voorakkoord tussen Jean-Luc Crucke, HR-Rail en de andere spoorwegdirecties, en de vertegenwoordigers van ACOD-Spoor, ACV-Transcom en VSOA-Spoor. De vakbonden in kwestie hebben laten weten hun leden te gaan raadplegen. Zoals sommigen opgemerkt hebben betekent dit dat meer dan de helft van het treinpersoneel uitgesloten is van een stem over, of zelfs inzage in, dit akkoord. In het belang van historisch besef brengen we even artikel 3 van het Arbeidscharter van 1927 van Benito Mussolini ter herinnering, dat stelt:

“Er is vrijheid van beroeps- of vakbondsorganisatie. Maar alleen de vakbond die wettelijk erkend is door, en onderworpen is aan de controle van de Staat, heeft het recht om de hele categorie werkgevers of werknemers waaruit hij bestaat wettelijk te vertegenwoordigen […]; of om collectieve arbeidscontracten op te stellen die bindend zijn voor iedereen die tot de categorie behoort; […]”

Een gelijkaardige wetgeving bestaat ook bij de Belgische spoorwegen, waar enkel de vakbonden ACOD Spoor, ACV-Transcom, en VSOA-Spoor als zetelend in het NPC het recht hebben om zulke akkoorden te sluiten voor het voltallige spoorpersoneel, en waar het spoorpersoneel zelf geen enkele legale weg ter beschikking heeft om via andere vakverenigingen dat recht uit te oefenen. Nochtans hebben veel collega’s van andere vakbonden, alsook niet-gesyndiceerden, mee gestreden om enig eventueel akkoord te bereiken in de eerste plaats. CNT-b stelt het volgende voor:

1. Kom per depot/werkplaats samen met de stakers van die depot/werkplaats, ongeacht of men al dan niet bij een vakbond aangesloten is en bij de welke, en bespreek het voorakkoord onder elkaar. Beslis onder elkaar wat het standpunt van de depot/werkplaats is en of er voor dat standpunt verder gestreden zou worden.
2. Elke depot/werkplaats verkiest dan een afgevaardigde voor een soort inter-depot groep, waar de beslissing algemeen wordt genomen, waarbij de afgevaardige de stem van zijn of haar depot dient te respecteren.
3. In het geval er beslist wordt verder te strijden wordt er op dezelfde manier beslist wat het beste actieplan is, en wordt dan door de interdepot-groep aan elke vakbond gevraagd dit te steunen met de nodige stakingsaanzeggingen en/of organisatorische capaciteiten.

CNT-b is alleszins bereid haar infrastructuur (zoals servers voor een eventueel gesloten internet forum om dit mee te organiseren, of mailing lists of dergelijks) ter beschikking te stellen hiervoor.